Bundan 20 yıl önce, ben henüz Mezbahane’de iken biri “İleride bir gece başını yastığa koyduğunda, Tuna nehrini izleyerek uykuya dalacaksın” dese “Hayal gücünüze hayran kaldım” derdim sanırım, ya da küfür ederdim bilmiyorum “Benimle dalga mı geçiyorsun” diye…

Mevcut bulunduğum yerde/çevrede çok sıradan, olağan olsa da yirmi yıl önceki beni görüp alnından öpesim geliyor! “Başardın!” diyorum, kendi kendimin saçını okşuyorum.

Budapeşte’den günaydınlar!

“Karanlıktan güçlüydü hep aydınlık
Uzakta parlayan sımsıcak ışık
Şiir sana tutkun, sen ona aşık
Kendi yüreğinle yarışırdın sen
Sağ olsun uçan kuşlar, çiçeğe durmuş ağaç
Yaşasın sevdalılar, sevdalım hayat”

sevdalımhayat

24.05.2022

Budapeşte/MACARİSTAN