14 Ocak 1925 yılında Latife Hanım ile birlikte Dörtyol ‘a geldin ve üç gün kaldın.

Kız kardeşin Makbule Hanım’ı yerleştirdiğin ve çeyiz sandığını elinle teslim ettiğin, “Makbule ölene kadar Dörtyol ‘da yaşasın” dediğin topraklardasın.

Üç kez ziyaret ettiğin tek ilçe olması dışında “Benim en sadık dostlarım Dörtyol’ dadır” sözünü söylediğin topraklardasın.

Portakalına önem verdiğin, bizzat ilgilendiğin, “iyi bir kaymakam atayın” dediğin topraklardasın.

Hatay meselesi için istişareler gerçekteştirdiğin, Tayfur Sökmen ile görüşmeler yaptığın topraklardasın.

Paşam sen o topraklardasın da, o topraklar artık senin bıraktığın gibi değil. Hiç konaklamadığın sadece geçtiğin topraklarda dahi kutlamalar yapılırken, üç gün konakladığın topraklarda bir ölüm uykusu…

Tek tek kimseye sataşmayacağım, hepiniz istisnasız hepiniz, üzerinize düşeni alın bu yazıdan. Hele makam sahipleri!

Bir de dua edin Kadir Aslan iyi olsun, sonsuz olsun, tırnağına taş değmesin. – Şu anlatımları dinleyeceğimiz başka canlı kalmayacak elimizde-. Yoksa siz “en sadık dost” falan değilsiniz, işinize gelince Atatürk adını kullanır, basamak yapar, rant sağlar, onun dışında fotoğraf çektirmekten başka bir işe yaramazsınız!

Gazi Paşam, en sadık dostların seninle birlikte öldü. Biz sadece gömmek için bekliyoruz!